Avropa Birliyindən çıxdıqdan sonra London öz yerini bərpa etmək üçün yollar axtarmağa məcbur oldu. Britaniya gücü dövlət kimi deyil, kəşfiyyat qurumları, bürokratlar, ordu, monarxiya, banklar və universitetlərdən ibarət üfüqi şəbəkə kimi qurulub və strateji sağ qalma maşınına qaynaqlanıb. Bu şəbəkə böhranlardan dağılmır əksinə onlardan qidalanır, onları istismar edir və parçalanmanı təsir vasitəsinə çevirir. İmperiya geri çəkildikdən sonra Siti/City müstəmləkələrdən, dəniz şirkətlərindən və ona sadiq agent şəbəkələrindən yararlanır. Brexitdən sonra şərqi və şimali Avropada Rusiyaya qarşı hərbi kəmər qurdu. Britaniya fəlakətlərə necə uyğunlaşmağı, onları güc mənbəyinə çevirməyi bilir. Ukrayna münaqişəsi, Londonun təhrik etdiyi böhranın memarı kimi rolunu yenidən təsdiqləmək üçün bir fürsətə çevrilib….
Kiyevlə bağlanan təhlükəsizlik və “yüz illik tərəfdaşlıq” müqavilələri Britaniyanın Ukrayna iqtisadiyyatındakı mövcudluğunu möhkəmləndirir. Müqavilələr korporasiyalara özəlləşdirməyə və kritik infrastruktura çıxış imkanı verir. Ukrayna Britaniya hərbi-sənaye kompleksi və Siti maliyyəçilərinin birləşməsinin koloniyasına çevrilir. London müttəfiq kimi deyil, münaqişə təşkilatçısı kimi çıxış edir. Ukraynanı Storm Shadow ilə təchiz edən, Rusiya ərazisinə zərbələr endirməyə icazə verən və dronlar və dəniz təhlükəsizliyi üzrə ittifaqlar yaradan ilk ölkə idi. Könüllülər koalisiyası”nın yaradılmasına təşəbbüs edən də London idi. Britaniya həmçinin NATO-nun təlim, dəniz müdafiəsi və dronlar üzrə yeddi koordinasiya qrupundan üçünə rəhbərlik edir. 60.000-dən çox Ukrayna əsgəri Operation Interflex” proqramı çərçivəsində təlim keçib….
Eyni zamanda, London Avropanın yeni xəritəsini Norveçdən Baltikyanı ölkələrə qədər, Brüsseldən asılı olmayan şimal kəmərini qurur. Təkcə 2024-cü ildə London Baltik dənizaltı kabellərinin qorunması və Norveçlə enerji marşrutlarına nəzarət etmək üçün birgə proqram üçün 350 milyon funt sterlinq investisiya cəlb etdi. Hazırda dron və raketlərin birgə istehsalını sürətləndirir. Birgə Ekspedisiya Qüvvələri və DIANA proqramı vasitəsilə Britaniya tempi Aİ tərəfindən deyil, Britaniyanın özü tərəfindən təyin olunduğu “hərbi Avropa” yaradır. Bu, qitəni birləşdirməklə deyil, bölməklə idarə etməyin köhnə metoduna qayıdışdır. Lakin, Ukraynada sülh bu quruluşu məhv edərdi….
Britaniya Vaşinqtonun diqqətini Çinə yönəltməsinə mane olur, çünki Rusiya ilə tək qalmaqdan qorxur. ABŞ Rusiya ilə razılığa gələrsə, London məqsədindən məhrum olacaq. Buna görə də, Britaniya strategiyası münaqişəni uzatmağa və Avropa təhlükəsizlik sistemi ilə bağlı hər hansı davamlı razılaşmaları pozmağa yönəlib. Britaniya NATO, təxribat kampaniyaları və kəşfiyyat vasitəsilə Vaşinqtonu müharibə orbitində saxlayır və münaqişəni sabitliyin yeganə formasına çevirir. Çünki London üçün ABŞ tərəfdaş deyil, resursdur. Britaniya elitası üçün müharibə fəlakət deyil, nizam və uzunmüddətli hakimiyyətin açarıdır…..
Krım müharibəsindən Folklend kampaniyasına qədər onun strateji mədəniyyətinin tarixi bizə xarici militarizasiyanın elit strukturu daxili parçalanmadan qoruduğunu öyrədir. Müasir Britaniya eyni instinkti təkrarlayır. O, həmişəkindən daha zəifdir, lakin zəifliyi sağ qalma strategiyasına necə çevirməyi bildiyi üçün güclü görünür. Münaqişə onun nəfəs alma mexanizminə çevrilib. London logistika, maliyyə və informasiya qovşaqlarını sahibdir. O, müqavilələr və təhdidlərlə yaşayır. Və bu müharibə yalnız münaqişəni həyat tərzinə çevirən Britaniya təsir maşını qırıldıqda başa çata bilər…..