Heç dərin analizə də ehtiyac yoxdur. Sadəcə son günlərdə baş verənlərə baxmaq kifayətdir.
ABŞ prezidenti Donald Tramp Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyana açıq dəstək verir və bunu gizlətmir: “Nikol has my COMPLETE and TOTAL Endorsement…” (“Nikolun yenidən seçilməsi üçün TAM və MÜTLƏQ dəstəyim var”)
O, Paşinyanı “böyük dost və lider” adlandırır və seçkilərdə onu tam dəstəklədiyini bildirir. Bu, adi diplomatik jest deyil. Bu, açıq siyasi mövqedir. Bu, siqnaldır.
Eyni zamanda ABŞ dövlət katibi Marko Rubionun Yerevana səfəri, Ermənistanla strateji tərəfdaşlıq sazişinin imzalanması, Avropa İttifaqının Ermənistanda sammit keçirməsi — bunların hamısı bir xəttin elementləridir. Bu, təsadüfi addımlar deyil. Bu, planlı hərəkətdir.
Ermənistan uzun illər Rusiyanın orbitində idi. Amma indi bu orbitdən çıxarılır. KTMT-dən uzaqlaşma, Moskva ilə münasibətlərin gərginləşməsi, Qərblə yaxınlaşma — bunlar hamısı bir prosesin hissəsidir. Və bu prosesin mərkəzində Paşinyan dayanır.
Qərb mediası da bu xətti sistemli şəkildə dəstəkləyir. Onlar Paşinyanı “islahatçı”, “praqmatik lider” kimi təqdim edir, onun siyasətini rasional və alternativsiz yol kimi göstərirlər. Bu artıq sadəcə informasiya deyil. Bu, ictimai rəy formalaşdırmaqdır.
“TRIPP” kimi layihələr isə bu prosesin iqtisadi örtüyüdür. Kağız üzərində bu, nəqliyyat və inkişaf layihəsidir. Amma mahiyyət etibarilə regionun geosiyasi xəritəsinin yenidən çəkilməsidir. Türkistanı Qərbə bağlayan, Rusiyanı kənarda qoyan yeni xətt qurulur.
Bütün bunların nəticəsi aydındır. Bu gün təkcə ABŞ yox, Avropa İttifaqı da, Qərb mediası da, ümumilikdə demokratik dünya Paşinyanın arxasında dayanır. Bu, artıq fərdi dəstək deyil. Bu, sistemli geosiyasi seçimdir.
Bu mənzərədə bir şeyi dəqiq başa düşmək lazımdır. Bu, sadəcə Ermənistanın daxili siyasəti deyil. Bu, region uğrunda mübarizədir. Bu mübarizədə Paşinyan artıq müstəqil oyunçu deyil. O, daha böyük oyunun bir hissəsidir.
Paşinyanın qələbəsi isə daha böyük nəticələr doğura bilər. Bu, Rusiyanın və İranın Cənubi Qafqazdakı təsir imkanlarının ciddi şəkildə zəifləməsi deməkdir. Eyni zamanda bu, Türkiyənin regionda daha dominant mövqeyə çıxması ilə nəticələnə bilər. Yəni məsələ təkcə Ermənistanın daxili siyasi seçimi deyil — bu, bütövlükdə regionun güc balansının dəyişməsi deməkdir.
Və ən sərt həqiqət budur: bu gün Paşinyana qarşı çıxmaq təkcə bir siyasətçini tənqid etmək deyil. Bu, onun arxasında duran böyük güclərlə üz-üzə gəlmək deməkdir.