Nüvə silahı bu gün sadəcə hərbi texnologiya deyil — bu, gücün son həddidir.
İran bu həddə sürətlə yaxınlaşır. Uranın 60%-ə qədər zənginləşdirilməsi artıq kritik mərhələdir. Rəsmi olaraq “haramdır” deyilsə də, Qərb və İsrail buna inanmır.
Türkiyə isə fərqli yol seçib. 1980-ci ildən nüvə silahından imtina edib, amma narazılıq açıqdır. Ərdoğan deyir ki, bəzi ölkələrdə nüvə var, başqalarına isə qadağandır — bu ədalətli deyil.
Qərbin mövqeyi isə dəyişmir: yeni nüvə dövləti olmayacaq.
Tarix göstərib ki, bu silah istifadə üçün deyil — qorxutmaq üçündür. Hiroşima və Naqasaki bunun ən ağır sübutudur. Üstəlik, bugünkü silahlar o dövrdəkindən qat-qat güclüdür.
Əgər İran bu xətti keçərsə, Türkiyə də seçim qarşısında qalacaq.
Sonda isə məsələ çox sadədir:
nüvə silahı texnologiya yox — qərardır.